4.00 น.

กูสะดุ้งตื่นค่ะ สาด แมวระยำ แหกปากร้องซะดัง กูกำลังฝันว่า

โดนผู้ชายมารุมโทรมแต่ละคนหล่อยังกับนายแบบ ทำกูหมดมู้ด

4.30 น.

เสียงนาฬิกาปลุกดังค่ะ กูเป็นคนรักพ่อ ก็เลยนอนห้องเดียวกับพ่อ

กูกลัวพ่อตื่นเลยรีบตบให้มันหยุด แต่ ... อีดอก กูตบพลาด

แม่งหล่นมาใส่หน้าพ่อกู พ่อลุกมาเม้งกูไปถึงบรรพบุรุษและสตรีเลย

รมเสีย ... ชิส์ นอนต่อค่ะ

5.00 น.

กูยังคงนอนฝันถึงผู้ชายอยู่ค่ะ แต่คราวนี้หน้าแม่งยังกะผีนรก

กูเลยตื่นดีกว่า คลำ ๆ เป้าดู เออ ไม่เปียก แสดงว่ากูไม่เก็บกดค่ะ

ว่าแล้วก็ลุกมาอาบน้ำแต่งตัว แต่งหน้า ทำผม เพื่อไปทำงานค่ะ

5.40 น.

กูก้าวตีนขวาออกจากบ้านด้วยความมั่นใจค่ะ ว่าวันนี้กูจะดวงดี

ถึงแม้จะมีค้างคาวเหี้ยมาจากไหนไม่รู้บินโฉบกบาลกู กูก็ยังมั่นค่ะ

6.00 น.

ถึงที่ทำงานแล้วค่ะ ก่อนที่จะถึงก็ก็แวะซื้อหนังสือพิมพ์ก่อน ไม่ได้ค่ะ

เป็นเกย์ต้องหูตากว้างไกล ข่าวสารบ้านเมืองต้องเที่ยงตรง ดังนั้นหน้าแรก

ที่กูเปิดคือหน้าบันเทิงค่ะ เรื่องซุบซิบของดาราเป็นอาหารว่างของน้องพอล

ที่เลิศที่สุด ไว้ไปเม้าท์กับเพื่อนสาวค่ะ

7.00 น.

ทำงานไป ตาก็มองเด็กใหม่ไปด้วย อูย ... น่ารักจริง ๆ พ่อคุณเอ๊ย

ขาว ตี๋ กระดูกคงหวานกรอบ ว่าแล้วก็มองตาละห้อยต่อไป

เพราะกูมีผัวเป็นตัวตนแล้วค่ะ จะทำตัวเป็นอีผกาก็ใช่ที่ เดี๋ยวตายศพไม่สวย

กูอยากให้ศพกูสวยสุดค่ะ เพราะกูบริจาคร่างกายไว้

8.00 น.

งานช่วงเช้าเริ่มหมด อีพอลก็เริ่มแรด หาของแดก หยิบหนังสือพิมพ์

มาอ่านต่อ ปากก็แดกไปเม้าท์ไป จนเพื่อน ๆ เริ่มถอยเพราะอีพอล

เริ่มยิงกระสุนออกจากปาก นัยว่าอีนี่มีพลังพิเศษค่ะ พิเศษแบบอุบาทว์นะคะ

10.00 น.

แดกอีกแล้วค่ะ ข้างกลางวันที่แดกกันเร็วโคตร เพราะงานกูมีเยอะตอนเที่ยง

เป็นต้นไป อีพอลก็เดินนำกลุ่มชะนีอย่างสง่าผ่าเผย แต่เสือกซุ่มซ่ามลื่น

ตกบันไดค่ะ กรี๊ดดดดด ต่อหน้าน้องสุดหล่อนั่นด้วยอ่ะ พอลรับไม่ได้ค่ะ

ฮือ ๆๆๆๆ

12.00 น.

อีพอลหมกตัวอยู่ในออฟฟิศ ไม่กล้าออกไปสู้หน้าใครได้เพราะนอกจากลื่นล้มแล้ว

ยังทำ HEE หล่นกระจายไปทั่วอีกด้วย อับอายค่ะ กูอุตส่าห์เก็กแมนสุดฤทธิ์

เสือกโป๊ะแตกซะงั้น

15.00 น.

เย้ เลิกงานแล้ว พอลเป็นคนตรงค่ะ 15.00 ปุ๊ป รูดบัตรปั๊ป เป็นที่แซ่ซ้องสรรเสริญ

ของเพื่อนร่วมงานมาก คาดว่าคงแซ๋ซ้องไปยันสันดานกูด้วยว่าอีนี่แม่งชิ่ง

งานยังคาอยู่เลย ก็แวบแล้ว ก็แหม คนเรามันก็ต้องหาเวลาให้ตัวเองมั่งสิ จริงมะ

ทำแต่งาน ๆๆๆๆ เดี๋ยวเส้นเลือดในสมองแตกพอดี กูยังไม่อยากบริจาค

ร่างกูตอนนี้ค่ะ ยังอวบ ยังเต่งตึงไปทุกส่วนแบบนี้ อร๊ายยย แซ่บ

15.30 น.

กลับถึงบ้าน กูเป็นลูกที่ดี ยกมือไหว้พ่อทุกครั้งก่อนออกจากบ้านและ

กลับจากทำงานค่ะ วันนี้ร้อนสัด ๆๆๆๆๆ เหงื่อไหลลงร่องนมกูเลย

ไม่ได้การ ต้องรีบไปขัดสีฉวีวรรณก่อน

17.00 น.

ผีบ้าเกมสิงอีพอลแล้วค่ะ เล่นให้ตายห่าไปเลย

19.00 น.

โทรคุยกับผัวค่ะ ถึงบ้าเกมยังไงก็ไม่ลืมผัวนะคะ จำไว้นะหนู ๆ ลืมอะไรลืมได้

แต่ห้ามลืมพ่อแม่และผัว แต่ล่าสุด กูลืมวันเกิดผัว ท่าทางเค้าจะไม่ให้กูกิน

บิ๊กไบท์ของเค้าอ่ะ แง ... ไม่ได้นะ ขาดอะไรอีพอลยอมหมด ยกเว้น

ขาด ... จวย

22.00 น. อีพอลเริ่มให้เกมเล่นมันแล้วค่ะ อีดอก นั่งหลับซะงั้น ก็เลยลุกไปนอน

พ่อกูคาดโทษไว้ว่าถ้าทำนาฬิกาปลุกหล่นใส่อีกคราวนี้จะปลุกด้วยส้นตีนและรอยยิ้ม

กูเชื่อค่ะว่าพ่อกูสามารถ

23.00 น.

กูจะขึ้นนอนไปฝันถึงผู้ชายต่อค่ะ คราวนี้จะให้ผู้ชนะแมนฮันท์ มาเยซะหน่อย ดังรูป

หนุ่ม 2 คนนี้แค่น้ำจิ้มค่ะ แต่เด็ดสุดต้องหนุ่มคนนี้ ... เอ้า เตรียมกรี๊ดดัง ๆ ค่ะ

จั่วหัวมาก็วอนให้ชาวบ้านร้านตลาดตบด้วยหนามทุเรียนซะแล้วชั้น

อย่าค่ะอย่าเพิ่งใจร้อน พอลล่ามาแล้วค่ะ มาพร้อมกับหัวข้อเด่น

ประเด็นเดือด ทำไมต้องหัวข้อนี้คะ ก็เพราะว่า กูอยากเขียนค่ะ

ใครกันที่ว่าเด็กไทยโง่ ... ไม่มีเหรอ ... มีสิ ... ก็พวกผู้ใหญ่ไง

ที่ชอบบอกว่า เด็กมันล่อกันก็เพราะสื่อยั่วยุ เพราะดาราแต่งโป๊

เด็กมันติดบุหรี่กินเหล้าเพราะโฆษณา เด็กมันอ่านหนังสือการ์ตูน Y

มันถังเป็นเกย์ มันถึงวิปริตไปกันหมด แล้วก็เด็กมันหมกมุ่นกับเรื่องเพศ

ก็เลยปิดเว็บโป๊ (เท่าที่ปิดได้) ซะเลย

เฮ้อ ...

อกอีพอลล่าจะแตกค่ะคุณขา ใครกันช่างกล้าคิด มิทราบว่าเค้ามีสมอง

ไว้กั้นหูมิให้ชนกันหรือเป็นเพราะว่าสมองเขานั้นเรียบราวกับรีดด้วยทีฟาล

ถึงได้คิดอะไรออกมาได้เป็นตุเป็นตะ ... แต่ ... มันจริงหรือเปล่าคะที่เด็ก

จะเป็นตามที่เขากล่าวอ้าง ถ้าเราลองมาคิดกันดู สมัยพอลล่ายังเด็ก

สื่อต่าง ๆ ก็มีความรุนแรงอยู่ก่อนแล้ว โฆษณาเหล้า บุหรี่ ก็โจ่งครึ่ม

หนังสือโป๊หรือคะ หาง่ายมาก เพราะวางอยู่ข้าง ๆ สตรีสารล่ะค่ะ

มีภาพนางเอกหนังชม้อยตา แล้วเล่มข้าง ๆ ก็เป็นหนังสือเกย์ มองดูแล้วราวกับ

หล่อนกำลังมองดุ้นนายแบบที่นูนเป็นห่อหมกด้วยความอยากกิน

อุจาดตาค่ะ

วัยรุ่นหลายต่อหลายคนตอนนั้นก็อยู่กับสิ่งเหล่านี้มาเป็นอานิจ

พ่อของพอลก็สูบบุหรี่ พี่ ๆ ก็สูบบุหรี่ ควันงี้โขมงเชียว แต่อีพอลก็ไม่เคยสูบค่ะ

มีแต่อยากลองนิดหน่อยเพื่อรู้ว่า มันเป็นแบบนี้นะ เหล้า ก็ลองจิบ ๆ ดูว่า

มันขมแบบนี้เอง หนือสือโป๊ หรือหนังโป๊ที่เอากันน้ำท่วมจอ พอลก็ดูแหลก

แต่โตขึ้นมาก็ไม่เคยจะไปยุ่งกับของเหล่านี้เลย (แต่ยังแอบยุ่งกับเรื่องเอากันค่ะ)

อีพอลขอฟันผู้ชาย เอ๊ย ฟันธงค่ะ ...

เรื่องแบบนี้มันอยู่ที่ตัวเด็ก หรือเรียกง่าย ๆ คือ มันจะเหี้ย มันก็เหี้ยเพราะสันดาน

อย่าไปโทษค่ะ สื่อโน้นสื่อนี้ ยิ่งคุณโทษสื่อ คุณก็กำลังบอกว่าเด็กมันโง่

โง่ที่ดูอะไรนิดหน่อยก็ทำตามหมด ถ้าเป็นจริง มันคงมีเรื่องราวแบบนี้เกิดขึ้นค่ะ

- สะใภ้ดุ ตบแม่ผัวกระเด็นตกเรือนคอหัก ตำรวจคาด สะใภ้ดูละคร

แม่ผัวรังแกลูกสะใภ้จนอิน

- วัยรุ่นมั่วยามั่วเซ็กส์แบบพิสดาร โดยการใช้โซ่โหนกับขื่อแล้วเอากัน

(เอ๊ะ อีแบบนี้คุ้น ๆ เหมือนเคยเห็นค่ะ)

- เด็กประถมเมา คว้าปืนยิงพ่อดับคาบ้าน คาดว่าน่าจะเกิดจากโฆษณา

- เด็กสาวหันมานิยมรักกับเกย์มากขึ้น เพราะการ์ตูน Y เป็นเหตุ เจ๊ระเบียนราด

กล่าว เดี๊ยนดีใจค่ะ ที่ได้เห็นเด็กไทยรักกัน แม้จะผิดฝาแต่ก็โอค่ะ (คงมีหรอกนะ)

- เกย์กะเทยแห่ไปเป็นดาราหมด เนื่องจากออกทีวีแล้วได้แต๋วแตกสุดฤทธิ์

โดยอ้างว่า มันเป็นแค่การแสดง (ทั้ง ๆ ที่หลังฉากบ๊วบกันแก้มตุ่ย)

พอลคิดว่า สื่อที่ออกมานั้น มันเป็นสารที่ยังดิบอยู่ พ่อแม่ควรเป็นตัวกรองให้ลูก

ได้รับรู้ในสิ่งที่ถูกที่ควร เอ๊ะ แล้วพ่อแม่ไปไหนหมด ... ค่ะ พ่อก็อยู่ผับอยู่บาร์

หรือคาเฟ่ไล่แจกมาลัยอยู่ ส่วนแม่หรือคะ ก็เข้าคอร์สฝึกกล้ามนิ้วกันทั้งวันทั้งคืน

พอเสียมาก็กลับมาด่าลูกผัว กับข้าวก็ซื้อแกงถุงมาอุ่นเอา ครอบครัวเป็นสุขมากค่ะ

แล้วจะโทษสื่อกันไปทำไมคะ โทษตัวเองล่ะค่ะ ทำให้เด็กเป็นแบบนี้ แต่หากทำดีแล้ว

เด็กมันยังเหี้ยอยู่ ก็ควรปลงอนิจจัง แผ่ส่วนบุญให้เขาอยู่รอดปลอดภัยเถอะค่ะ

เพราะมันเป็นสันดานที่แก้ไม่ได้แล้ว

จั่วหัวเรื่องนี้มาเพราะได้ดูตี 10 แล้วดูจนถึงช่วงที่น้องฟิล์ม

มิสทิฟฟานี่ 2007 ออกมาพร้อมกับรองทั้งสอง เรื่องที่พวกเธอ

เล่าให้ฟัง หลายคนฟังแล้วก็คงคิดว่าเป็นเรื่องเดิม ๆ แต่ใครจะรู้ล่ะคะ

ว่าไอ้เรื่องเดิม ๆ แบบนี้แหละ มันทำร้ายจิตใจพวกเราชาวสีม่วง

มานักต่อนักแล้ว

เธอบอกว่ามารดาของเธอถึงกับออกปากว่า ถ้าเป็นผู้ชายไม่ได้

ก็ไปตายซะ พอลฟังแล้วเจ็บจี๊ดขึ้นมาตรงหน้าอกทันที ถึงแม้จะ

ไม่เคยมีใครในบ้านพูดกับพอลแบบนี้ แต่ก็ยังไม่อยากให้ชาวเกย์

คนไหนได้รับฟังคำแบบนี้เลย

พวกคุณที่เป็นชายจริงหญิงแท้จะรู้กันบ้างไหมคะว่า พวกเราไม่สามารถ

เลือกได้ พวกเราต้องต่อสู้กับความรู้สึกลึก ๆ ของตัวเองว่า สิ่งที่เป็นอยู่

มันผิดนะ แต่ ... ใครเป็นคนกำหนดคะว่ามันผิด พวกเราเป็นเพียง

มนุษย์ธรรมดา มีเลือดเนื้อ มีชีวิตจิตใจ มีเศร้า หัวเราะ ร้องไห้ เช่นเดียว

กับทุกคน และแน่นอน พวกเรารู้ตัวว่าพวกเราเป็นกลุ่มคนที่ "พิเศษ"

ที่มีความ "แตกต่าง" จากคนอื่น ๆ

กว่าที่หลาย ๆ คนจะก้าวมาถึงจุดที่เรียกได้ว่า "สบายใจ" มันไม่ง่ายค่ะ

เพราะต้องผ่านการดูถูกเหยียดหยามจากคนรอบข้างที่คอยมองพวกเรา

ราวกับสิ่งปฏิกูลที่น่าขยะแขยง ทั้ง ๆ ที่พวกเราต้องการอยู่อย่างสงบ

ถึงแม้จะแรดแด๊ะแด๋ กรี๊ดกร๊าดไปตามเรื่องตามราว แต่เมื่อถึงวัย

พวกเราก็จะกลับมาเป็นคนที่รู้จักเก็บกิริยาอาการ รู้จักการวางตัวที่ดี

พอลไม่เข้าใจว่า ทำไมต้องคอยหาเรื่องกันไม่รู้จักจบสิ้น

พอลเคยทำงานอยู่แถว ๆ บางนา หัวหน้าของพอลเป็นผู้หญิง

เธอบอกเลยว่าเกลียดเกย์และกะเทยมาก พอลก็ไม่อยากถาม

เหตุผลหรอก เพราะรู้ดีว่าพวกเขามีความคิดที่รุนแรงเกินกว่าจะรับฟัง

อะไรก็ตามที่มันขัดแย้งกับความคิดของเขาที่เขาคิดว่ามันถูกต้อง

พอลจึงจำเป็นต้องแอ๊บแมนสุดชีวิต ถึงแม้จะไม่เนียน แต่ก็ไม่เคย

ออกอาการแรดให้เห็น มันเป็นช่วงเวลาถึง 2 ปีที่พอลทรมานมาก

เพราะบางครั้งเราอยากผ่อนคลายและออกจากเปลือกที่ห่อหุ้มตัวเรา

และกลับไปสู่ตัวตนที่แท้จริง การที่ต้องเสแสร้างทำเป็นอีกคนที่

ไม่ใช่ตัวเรา มันยากนะคะ ความรู้สึกของน้องฟิล์มพอลจึงเข้าใจดี

และเธอก็พยายามอย่างยิ่งยวดที่จะไม่ให้ครอบครัวรังเกียจเธอมาก

ไปกว่าที่เป็นอยู่พอลอยากรู้ว่า ทำไมผู้หญิงแบบเธอจึงต้องเกิดมา

ในร่างชาย ทำไมเธอต้องทนทุกข์ทรมานแบบนี้ เพราะหากเธอเลือกได้

เธอคงลงมาเกิดในร่างของสตรี

เกย์และกะเทยทุกคนต้องการความรักและความอบอุ่นจากครอบครัว

มาเป็นอันดับหนึ่ง และการยอมรับในตัวตนอีกด้วย แต่ถึงแม้การยอมรับ

จะเป็นสิ่งที่ยาก เพราะผู้ให้กำเนิดย่อมคาดหวังอยู่ลึก ๆ ไว้ในใจ

หลายคนที่ต้องฆ่าตัวตายส่วนหนึ่งก็มาจากความทรมานในการดำรงชีวิต

พอลเคยไปงานศพเพื่อนสาวที่ฆ่าตัวตายถึง 5 ครั้ง และทุกครั้งพอล

ไม่อาจกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลได้ สาเหตุของการฆ่าตัวตายนั้นมาจาก

ความเสียใจที่ครอบครัวตัดขาด ทำให้ไม่มีที่ยึดเหนี่ยว ไม่มีกำลังใจ

พอลจึงหันกลับมาดูตัวเอง แน่นอน พอลเคยคิดฆ่าตัวตายเพราะเรื่องนี้

เช่นเดียวกัน ในหัวข้อที่พอลบอกว่าเมื่อทางบ้านรู้ว่าเป็นเกย์ พอลไม่อยาก

ให้เรื่องราวออกมาหดหู่ จึงเล่าออกมาในรูปแบบขบขัน แต่เบื้องลึก

ที่แท้จริงนั้น พอลโดนที่ชายกระชากลงมาจากที่นอนตอนตี 3 แล้วตบตี

อย่างรุนแรง จากนั้นก็คาดคั้น และไม่ยมพูดกับพอลอีกราวกับพอล

เป็นอาชญากรไปฆ่าคนมา 10 ศพช่วงนั้นพอลเรียนไม่รู้เรื่องเลย

พอลจึงหนีไปอยู่กับเพื่อนสาว แล้วก็ไม่กลับบ้านเป็นอาทิตย์

น้ำตามันไหลจนไม่รู้จะไหลออกมายังไงอีก ความรู้สึกตอนนั้นมันเหมือน

กับว่าชีวิตเราไม่เหลืออะไรอีก โลกมันไม่น่าอยู่เลย

อีกความคิดก็โทษตัวเองที่เกิดมาเป็นแบบนี้ ทำให้ครอบครัวต้องเสียใจกับตัวเรา

เพื่อนสาวเข้ามาปลอบใจ แล้วพวกเราก็มานั่งร้องไห้ด้วยกัน และสาบานว่า

พวกเราจะไม่มีวันฆ่าตัวตายเป็นอันขาด พวกเราจะต้องเข้มแข็งและจะ

ต่อสู้ชีวิตที่มันโหดร้ายแบบนี้ต่อไป

หากเกย์กะเทยท่านใดได้เข้ามาอ่านบล๊อคนี้นะคะ พอลอยากบอกว่า

อย่าไปเสียใจกับสิ่งที่ตัวเองเป็น รักตัวเราเองให้มาก ๆ เมื่อเขาไม่เข้าใจเรา

ก็ยังคงมีพวกเราชาวสีม่วงอีกหลายล้านคน ที่ต้องพบเจอเรื่องราวแบบเดียวกัน

เราไม่โดดเดี่ยว และเราควรให้กำลังใจกันและกัน อย่ากัดกันเอง เพราะหาก

พวกเรากันเองยังไม่รักกัน แล้วจะหวังให้ใครมารัก

น้องฟิล์มได้จบบทสนทนาด้วยรอยยิ้ม ทั้ง ๆ ที่เธอบอกว่าเมื่อกลับไปถึงบ้าน

เธอต้องสวมหน้ากากเข้าหาครอบครัว เพื่อให้พวกเขาสบายใจ พอลฟังแล้ว

น้ำตาไหล และแอบส่งกำลังใจไปให้ว่าเมื่อไรที่ครอบครัวยอมรับได้แล้ว

รอยยิ้มที่น้องฟิล์มมีนั้น จะสดใสและงดงามอย่างที่สุด

พอลขอเป็นกำลังใจให้ชาวสีม่วงที่กำลังเผชิญปัญหาแบบเดียวกันนี้

ขอให้พวกคุณเข้มแข็ง อดทน และก้าวต่อไปในเส้นทางที่พวกคุณ

ได้รับมาตั้งแต่เกิด มันเป็นเส้นทางที่มีแต่แก้วที่คอยบาดลงไป

ในเนื้อหนัง แต่มันจะทำให้เราแกร่งขึ้นทุกครั้งที่โดนบาด

หากคุณผู้ปกครองที่มีลูกเป็นเกย์-เลสเบี้ยน ได้มีโอกาสและเข้ามา

อ่านบล๊อคนี้ พอลอยากบอกพวกคุณว่าพวกเราเป็นคนดี และพยายาม

ทำแต่สิ่งดี ๆ โปรดอย่าบอกให้พวกเราไปติดยา ไปเป็นโจร เพราะเป็น

สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับชีวิตของเราเท่าที่คุณคิดออก หากรักพวกเรา ขอเพียง

กอดพวกเราไว้ แล้วให้กำลังใจ พวกเราต้องการเพียงเท่านี้จริง ๆ ค่ะ

ปล. พอลพิมพ์ไปน้ำตาจะไหลไป แย่จังนะคะ เพราะตั้งแต่วันที่พี่ชายตบตีพอล

พอลก็ไม่เคยร้องไห้อีกเลย พอลบอกตัวเองว่า ชั้นจะไม่ร้องไห้ ชั้นจะต้องอยู่ได้

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตามที